Rehabilitacja kardiologiczna i pulmonologiczna

Zapraszamy do korzystania z kompleksowej, ambulatoryjnej (poszpitalnej) rehabilitacji kardiologicznej pacjentów z:

• z nadciśnieniem tętniczym,
• chorobą niedokrwienną serca,
• po przebytym ostrym incydencie wieńcowym,
• po zabiegach interwencyjnych (angioplastyki , operacjach kardiochirurgicznych)
• po przebytym zawale serca,
• po zabiegach kardiochirurgicznych (pomostowanie aortalno-wieńcowe, wszczepienie sztucznych zastawek serca, plastyka i usunięcie tętniaka serca, przeszczep serca),
• po przezskórnej plastyce naczyń wieńcowych,
• z przewlekłą niewydolnością serca,
• z chorobą niedokrwienną serca leczoną zachowawczo.

Na górę

Przydatne informacje dla pacjentów

(opracował: dr Wojciech Gąsiorowski)

Efekty stosowania programów rehabilitacji kardiologicznej są oczywiste i obecnie na stałe weszły w kanon kompleksowej terapii pacjentów. Udowodniono w licznych opracowanich naukowych, że właściwie prowadzona rehabilitacja kardiologiczna:

• redukuje całkowitą śmiertelność o ok. 20%
• redukuje śmiertelność sercową o ok. 26%
• poprawia wydolność fizyczną
• zmniejsza objawy niedokrwienia organów
• prowadzi do regresji zmian miażdżycowych
• zmniejsza ryzyko nawrotu choroby
• zmniejsza częstość rehospitalizacji
• zmniejsza emocjonalny dystres
• motywuje do współpracy w dziedzinie akceptacji metod leczenia, np. farmakoterapii, diety
• zmniejsza mechanizm zaprzeczania, który utrudnia współpracę z pacjentem
• poprawia jakość życia
• zwiększa częstość powrotu do pracy

W Polsce liczba chorych z rozpoznana chorobą wieńcową jest szacowana na 1,5 do 2,5 miliona. Aktualne trendy epidemiologiczne w kraju, oprócz coraz większej liczby ostrych zespołów wieńcowych (OZW) u ludzi starszych, wynikających ze starzenia się populacji, polegają na obniżeniu granicy wieku wystąpienia pierwszego objawu choroby wieńcowej.Są to najczęściej osoby w średnim wieku, czynne zawodowo. Zwiększa to liczbę chorych, która po przebyciu OZW może zostać wyłączona z aktywnego życia rodzinnego i zawodowego. Realną szansę na przywrócenie sprawności psychofizycznej tym chorym stwarza kompleksowa rehabilitacja kardiologiczna.

W Polsce, zgodnie z dorobkiem Polskiej Szkoły Rehabilitacji Kardiologicznej Askanasa i Rudnickiego obowiązuje podział na III etapy rehabilitacji kardiologicznej.

Etap I (szpitalny):

bezpośrednio po OZW lub operacji kardiochirurgicznej, realizowany w sali intensywnej opieki medycznej, oddziale kardiologicznym lub kardiochirurgicznym. Cel: Jak najszybsze osiągnięcie przez chorego samodzielności i samowystarczalności w zakresie czynności życia codziennego oraz przeciwdziałanie skutkom unieruchomienia. Czas trwania: Do uzyskania stanu klinicznego umożliwiającego wypisanie do domu lub przeniesienie na oddział rehabilitacji kardiologicznej w celu realizacji II etapu.

W ostatniej dekadzie w przypadkach niepowikłanych etap ten został znacznie skrócony i zwykle wynosi kilka dni. Wynika to z jednej strony z ogromnych postępów w kardiologii, szczególnie interwencyjnej i kardiochirurgii, z drugiej wymuszają to analizy i warunki ekonomiczne. Niestety, tak krótki okres kontaktu z pacjentem umożliwia co najwyżej rozpoczęcie edukacji i psychoterapii chorego oraz diagnostyki niezbędnej do zaplanowania procesu rehabilitacji.

Etap II (wczesny): Rekonwalescencja.

Formy etapu II:

• stacjonarna, zwykle trwa od 7 dni do 4 tyg. i jest realizowana w szpitalach rehabilitacyjnych, uzdrowiskowych oraz pododdziałach rehabilitacyjnych oddziałów kardiologicznych. Rehabilitacji w warunkach stacjonarnych poddawani są chorzy z powikłaniami lub wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych, z poważnymi chorobami współistniejącymi.
• ambulatoryjna, zwykle realizowana przez okres trzech do dwunastu tygodni. Wczesna rehabilitacja ambulatoryjna jest przeznaczona dla pacjentów z niepowikłanym przebiegiem I etapu rehabilitacji lub jako kontynuacja formy stacjonarnej.
• domowa. Rehabilitacja w warunkach domowych prowadzona jest pod nadzorem poradni rehabilitacji kardiologicznej, poradni kardiologicznej lub przez lekarza rodzinnego przeszkolonego w rehabilitacji kardiologicznej.

Główne cele II etapu to:

• dalsza diagnostyka kardiologiczna,
• poprawa wydolności fizycznej,
• psychoedukacja,
• edukacja zdrowotna,
• optymalizacja leczenia farmakologicznego.

Etap III (późny) Wtórna prewencja.

Cele III etapu:

• podtrzymywanie efektów rehabilitacji,
• weryfikowanie leczenia farmakologicznego,
• okresowe badania lekarskie.

Czas: powinna trwać do końca życia.

Na górę

Rehabilitacja oddechowa (pulmonologiczna)

W naszej Przychodni pomoc znajdą pacjenci wymagający rehabilitacji oddechowej (pulmonologicznej) z następującymi schorzeniami:

• przewlekłe i nawracające zapalenia oskrzeli i płuc (zwykłe i obturacyjne),
• astma oskrzelowa,
• stan po przebytych zapaleniach oskrzeli i płuc,
• stany przed i pooperacyjne w obrębie dróg oddechowych,
• wrodzone wady układu oddechowego,
• stany po aspiracji ciała obcego,
• stany po zabiegach torakochirurgicznych,
• zespoły zatokowo – oskrzelowe.

Na górę